Sturmgewehr 44

StG 44 (Almanca açılımı: Sturmgewehr 44, Türkçe: Saldırıtüfeği 44), II. Dünya Savaşı’nda Nazi Almanyası tarafından 1942 yılında tasarlanıp aynı yıl hizmete girmiştir. Son versiyonu olan MP44’ün 1944 yılında tasarlanması nedeni ile “44” kısaltmasıyla anılan dünyanın ilk modern saldırı tüfeğidir. StG 44’ün MP43 ve MP44 gibi versiyonları vardır. Bu versiyonlar orijinal StG 44’ün aynısıdır, aralarındaki tek fark üzerlerinde yapılan küçük değişikliklerdir. Aslında 1943 yılında tam olarak kullanıma hazır olmuştur, fakat 1942 yılında ilk üretildiği zamanlardan itibaren kullanıma sunulmuştur.

Silah; Nazi Almanyası’nın II. Dünya Savaşı’nda MP40 ve Kar 98k gibi silahların yerini alması için üretilmiş fakat malzeme kıtlığı ve müttefik devletlerin sürekli bombardımanı nedeniyle üretimi sınırlı kalmıştır.

Ünlü Sovyet silahı AK-47 (Aвтомат Калашникова образца 1947) bu silahtan esinlenerek üretilmiştir. 7.92 mm mermi kullanılarak kesintisiz dakikada 600 mermi atabilmektedir.

Uzunluğu 93 cm, ağırlığı 5 kg’dır.Tam otomatik ve yarı otomatik kullanılablmektedir.

Açıklama

StG 44, tüfek-hafif ve ağır makinalı silahların bir kombinasyonu olarak tasarlanmış ve öyle uygulanarak başarılı olunmuştur. Fişek yatağı için standart mavzer(mauser) tüfeğinin kartuşlarından daha kısa olan 7.92x33mm Kurz (Almanca “Kısa”) kartuşu tercih edilmiştir. Alman araştırmacıların elde ettiği sonuçlar doğrultusunda mavzer kurşunları otomatik tüfeklerde tüfeği fazla geri teptirmektedir. Bu durum atış sırasında tüfeğin kontrolünü güçleştirmektedir. Aslında StG44, zamanındaki piyade tüfeklerine göre biraz güçsüz kalmıştır. Aslında bu ayarlanmış bir sonuçtur. Alman araştırmacılar genelde çatışmaların 200-300 metre gibi bir aralıkta olduğunu hesaplayarak ona göre tasarlamışlardır. Bu aralık tüm güçte çalışan tüfeğe çok da ihtiyaç gerektirmeyen bir mesafe aralığıdır. Yani tam güçte çalışmadan bu aralıkta yeterli etkiyi verecek silah mükemmel olacaktır.

Öte yandan Nazilerin batı cephesinde çarpıştıkları Amerikan ve İngiliz piyadeleri seri silah olarak umumiyetle thompson makinalı tabanca kullanmaktaydılar. Ancak amerikan thompson ve ingiliz Sten’i StG 44’e göre alt kademede kalmaktadır. StG 44’ün esas rakipleri M1918 Browning ve Bren LMG. Almanların bu güçlü silahla dahi müttefikleri batı cephesinde durduramamaları ise tabiidir ki Alman hava kuvvetlerinin çökertilmesinden kaynaklanmaktadır. Çünkü müttefik birlikleri alman siperlerini bombardımana tutuyor, ardından çok fazla sayıda askerle almanlara saldırıyorlardı. Neticede Alman mühendislerinin dahi icatlarından biri sayılan bu tüfek kullanıldığı orduya tek başına başarı getirememiş, belki savaşın uzamasına sebep olmuştur.

Gereksinim Nedeni

Sürgülü tüfek Kar 98k ve yarı-otomatik Gewehr 43 ile yakın saldırıda hafif otomatik MP40 ve versiyonlarını kullanan Nazi ordusu özellikle komünist Ruslar karşısında biraz zayıf kalmışlardır. Genelde sürgülü tüfek Mosin Nagantın yanında yarı-otomatik tüfek Tokarev STV38 ve varyasyonlarıyla donanmış Kızıl Ordu aynı zamanda çok fazla tam otomatik PPSh 41 adlı, şarjöründe 71 mermiyle dakikada 900 atış yapabilen silahları taşıyan çok fazla birliği de barındırıyordu. 1943’te çalışmaya başlayan Alman tasarımcılar bu otomatik silah üstünlüğünü Nazilerin lehine geçirmek için Mkb 42, ardından MP43, MP44 ve StG44ü tasarlamışlardır. Böylece saldırı tüfek sınıfının ilk örneği yaratılmıştır.

Versiyonları

StG 44’ün ardından Alman tasarımcılar sürekli daha iyisini üretmeye çalışmışlardır. Mauser silah üretim şirketi silindir bekletmeli bir sistemle çalışan Sturmgewehr 45 tüfeğini geliştirmiştir. Silindir bekletme sistemi MG 42 adlı ağır otomatik tüfeğinin sistemi olan silindir geri çekmeli sistemden geliştirilmiştir. Bu sistem daha sonra geliştirilerek Heckler&Koch silah şirketi tarafından kullanılarak Türkiye’nin hala kullandığı G3 saldırı tüfeği ve şu an kullandığı MP5 hafif otomatik silahı üretilmiştir.

Savaşın sonlarına doğru çok ağır bir şekilde kaybederek küçülen Naziler son çare olarak ucuz üretimi sağlanabilen bir silah olan Volksgewehr tüfeklerini üretmeye başlamışlardır. Bu tüfekler aynı mermi kalibresine sahiptiler. Bunlardan en bilineni Volksturmgewehr 1-5 (VG 1-5) adlı silahtır. Silahın çalışma sistemi aynen Heckler&Koch şirketinin PSP, P7 tabancalarında görülebilir.